Menu

odrosnę w rdzeniu drzewa

poezja, literatura, muzyka, sztuka

sztuka

Organowo

nati.z

 Widok z ulicy Zacisznej

Nowe organy w Auli im. Bolesława Szabelskiego znajdującej się na ostatnim piętrze Akademii Muzycznej w Katowicach) zbudowała firma Skrabl ze Słowenii, w oparciu o założenia programowe prof. Juliana Gembalskiego. Dnia 19 listopada 2015 roku rozpoczął się ich montaż i trwał, wraz z intonacją, strojeniem, do końca marca 2016 roku. Inauguracja miała miejsce podczas uroczystości oddania do użytku rewitalizowanej auli w dniu 4 kwietnia 2016 roku. Nowy instrument łączy cechy brzmieniowe organów późnobarokowych i romantycznych.

Można zobaczyć jak przebiegała rewitalizacja auli tutaj

W muzeum organów ( w Akademii Muzycznej w Katowicach)

Zdjęcia własne

Sztuka ognia i koloru

nati.z



Wystawa malarstwa pedagogów i doktorantów Instytutu Sztuki Wydziału Artystycznego UŚ w Cieszynie
„Obraz – sztuka ognia i koloru” to prezentacja prac w technice olejnej i akrylowej oraz emaliowanych obrazów na stalowej blasze.   
 
Ta część ekspozycji w przestrzeni Galerii Szyb Wilson, która sięga do dawnych technik emalierskich jest rezultatem kilkuletniej współpracy polskiego i czeskiego środowiska artystycznego. Coroczne sympozja organizowane od 2010 r. w Pracowni Artystycznego Smaltu we Frydlancie n/O w Czechach sprawiają, że zainteresowanie techniką jest coraz większe, a dorobek w postaci emaliowanych obrazów pozwala uczestnikom z Instytutu Sztuki organizować zarówno zbiorowe jak i indywidualne wystawy tych prac. Efekt plastyczny „szkliwionych obrazów” sięga do szesnastowiecznych technologii artystyczno-rzemieślniczych, ale stawia również na proces adaptacji do kryteriów współczesności. Rozwija się w wielu krajach europejskich. W Polsce promocja i prezentacja  techniki spotyka się z dużym zainteresowaniem.
 
Bezpośredniość komentowania ważnych spraw współczesnego świata może stanowić swoiste wyzwanie, inspirację dla artysty, a szerokie spektrum możliwych rozwiązań malarskich, odnoszących się zarówno
do treści, formy, kategorii stylistycznej jak i relacji z rzeczywistością, otwiera przestrzeń twórczego dialogu zarówno pomiędzy artystami -uczestnikami wystawy  i  gronem odbiorców.
 
W wystawie „Obraz – sztuka ognia i koloru ” weźmie udział siedemnastu artystów-malarzy pedagogów
i doktorantów Instytutu Sztuki Wydziału Artystycznego w Cieszynie, Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Prezentacja w Galerii Szyb Wilson to ponad czterdzieści obrazów olejnych
i ponad sześćdziesiąt kompozycji w technice emalii.
 
Uczestnicy:
 
Pedagodzy: Ireneusz Botor, Krzysztof Dadak, Maria Kisiel-Jarek, Lech Kołodziejczyk, Elżbieta Kuraj, Roman Maciuszkiewicz, Adam Molenda, Tadeusz Rus

Doktoranci: Aleksandra Firlińska-Pilorz, Artur Janasik, Marta Javorska, Joanna Knapek, Jolanta Knapek, Gabriela Pienias, Maria Posłuszna, Magdalena Szadkowska, Krzysztof Wilde
 
Wernisaż wystawy planowany jest na 3 marca 2016 (czwartek) o godz. 18.00.
Oprawa muzyczna: Mitomani. Multistylowa kapela folkowa => www.mitomani.pl

Wystawa będzie czynna do 31 marca.

Mitomanów będzie można posłuchać już w niedzielę.



szyszki, berberys itd.

nati.z

W ostatnim tygodniu część czasu spędziłam na robieniu ozdób i pieczeniu ciasteczek.

Zacznijmy od czegoś słodkiego, proszę się częstować.

Choineczki z szyszek.

świąteczne wieńce




Sobota w melancholii

nati.z

Dziś wieczorem w TVP Kultura "Melancholia" - film Larsa von Triera z 2011 roku.

Obejrzę ponownie, dziwnie mnie zauroczył, niepokoi. Początkowa sekwencja, wprowadzenie do filmu, zbiór ujęć jak z malarstwa prerafaelitów (np. Ofelia John Everett Millais)

Orfeusz i Eurydyka (2)

nati.z

Czesław MiłosZ
Orfeusz i Eurydyka

Stojąc na płytach chodnika przy wejściu do Hadesu
Orfeusz kulił się w porywistym wietrze,
Który targał jego płaszczem, toczył kłęby mgły,
Miotał się w liściach drzew. Światła aut
Za każdym napływem mgły przygasały.

Zatrzymał się przed oszklonymi drzwiami, niepewny
Czy starczy mu sił w tej ostatniej próbie.

Pamiętał jej słowa: „Jesteś dobrym człowiekiem”.
Nie bardzo w to wierzył. Liryczni poeci
Mają zwykle, jak wiedział, zimne serca.
To niemal warunek. Doskonałość sztuki
Otrzymuje się w zamian za takie kalectwo.

Tylko jej miłość ogrzewała go, uczłowieczała.
Kiedy był z nią, inaczej też myślał o sobie.
Nie mógł jej zawieść teraz, kiedy umarła.

Pchnął drzwi. Szedł labiryntem korytarzy, wind.
Sine światło nie było światłem, ale ziemskim mrokiem.
Elektroniczne psy mijały go bez szelestu.
Zjeżdżał piętro po piętrze, sto, trzysta, w dół.
Marzł. Miał świadomość, że znalazł się w Nigdzie.
Pod tysiącami zastygłych stuleci,
Na prochowisku zetlałych pokoleń,
To królestwo zdawało się nie mieć dna ni kresu.

Otaczały go twarze tłoczących się cieni.
Niektóre rozpoznawał. Czuł rytm swojej krwi.
Czuł mocno swoje życie razem z jego winą
I bał się spotkać tych, którym wyrządził zło.
Ale oni stracili zdolność pamiętania.
Patrzyli jakby obok, na tamto obojętni.

Na swoją obronę miał lirę dziewięciostrunną.
Niósł w niej muzykę ziemi przeciw otchłani,
Zasypującej wszelkie dźwięki ciszą.
Muzyka nim władała. Był wtedy bezwolny.
Poddawał się dyktowanej pieśni, zasłuchany.
Jak jego lira, był tylko instrumentem.

Aż zaszedł do pałacu rządców tej krainy.
Persefona, w swoim ogrodzie uschniętych grusz i jabłoni,
Czarnym od nagich konarów i gruzłowatych gałązek,
A tron jej, żałobny ametyst, słuchała.

Śpiewał o jasności poranków, o rzekach w zieleni.
O dymiącej wodzie różanego brzasku.
O kolorach: cynobru, karminu,
sieny palonej, błękitu,
O rozkoszy pływania w morzu koło marmurowych skał.
O ucztowaniu na tarasie nad zgiełkiem rybackiego portu.
O smaku wina, soli, oliwy, gorczycy, migdałów.
O locie jaskółki, locie sokoła, dostojnym locie stada
pelikanów nad zatoką.
O zapachu naręczy bzu w letnim deszczu.
O tym, że swoje słowa układał przeciw śmierci
I żadnym swoim rymem nie sławił nicości.

Nie wiem, rzekła bogini, czy ją kochałeś,
Ale przybyłeś aż tu, żeby ją ocalić.
Będzie tobie wrócona. Jest jednak warunek.
Nie wolno ci z nią mówić. I w powrotnej drodze
Oglądać się, żeby sprawdzić, czy idzie za tobą.

I Hermes przyprowadził Eurydykę.
Twarz jej nie ta, zupełnie szara,
Powieki opuszczone, pod nimi cień rzęs.
Posuwała się sztywno, kierowana ręką
Jej przewodnika. Wymówić jej imię
Tak bardzo chciał, zbudzić ją z tego snu.
Ale wstrzymał się, wiedząc, że przyjął warunek.

Ruszyli. Najpierw on, a za nim, ale nie zaraz,
Stukanie jego sandałów i drobny tupot 
Jej nóg spętanych suknią jak całunem. 
Stroma ścieżka pod górę fosforyzowała
W ciemności, która była jak ściany tunelu.
Stawał i nasłuchiwał. Ale wtedy oni
Zatrzymywali się również, nikło echo.
Kiedy zaczynał iść, odzywał się ich dwutakt,
Raz, zdawało mu się, bliżej, to znów dalej.
Pod jego wiarą urosło zwątpienie
I oplatało go jak chłodny powój.
Nie umiejący płakać, płakał nad utratą
Ludzkich nadziei na z martwych powstanie,
Bo teraz był jak każdy śmiertelny,
Jego lira milczała i śnił bez obrony.
Wiedział, że musi wierzyć i nie umiał wierzyć.
I długo miała trwać niepewna jawa
Własnych kroków liczonych w odrętwieniu.

Dniało. Ukazały się załomy skał
Pod świetlistym okiem wyjścia z podziemi.
I stało się jak przeczuł. Kiedy odwrócił głowę,
Za nim na ścieżce nie było nikogo.

Słońce. I niebo, a na nim obłoki.
Teraz dopiero krzyczało w nim: Eurydyko!
Jak będę żyć bez ciebie, pocieszycielko!
Ale pachniały zioła, trwał nisko brzęk pszczół.
I zasnął, z policzkiem na rozgrzanej ziemi.

_____________________________________________________________

Okruch diabelskieg zwierciadła w sercu artysty? Koncentracja na sobie, poczucie, że wszelkie doznania, także związki z innymi, są jedynie pożywką dla twórczości…
Tajemnicze „TO” tkwiące w każdym z nas – TO może być porównane do nieruchomej twarzy kogoś,/ kto pojął, że został opuszczony na zawsze./ Albo do słów lekarza o nie dającym się odwrócić wyroku./ Ponieważ TO oznacza natknięcie się na kamienny mur,/ i zrozumienie, że ten mur nie ustąpi żadnym naszym błaganiom.

Premiera: 30.09.2011, Teatr Ósmego Dnia
Reżyseria i wykonanie: Janusz Stolarski
Projekcje video: Tomasz Jarosz
Muzyka: Patryk Lichota
Produkcja: Fundacja Teatru Ósmego Dnia, Teatr Ósmego Dnia
(Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego)
Rejestracja spektaklu: 01.10.2011, Teatr Ósmego Dnia

V ART NAIF FESTIWAL

nati.z

Obraz Stephena Lewisa z Tanzanii, ubiegłorocznego laureata nagrody publiczności.

V ART NAIF FESTIWAL

15 czerwca – 17 sierpnia 2012 r.

Szczegółowy program tutaj

 

Z ubiegłego roku 

Tibor Szemzö (2)

nati.z
 
Kiedy w 1988 roku, w czasie przesiadki w Havanie, zapaliłem mojego pierwszego Sancho Pansa, nie myślałem, że zostanę cygarowym dilerem. Nie wiedziałem, bo oczywiście nie stałem się nim tak do końca. Jednak byłem naprawdę blisko. Może to i lepiej, być może wtedy nie mógłbym wam sprawić tej małej niespodzianki, która być może was ucieszy.
Tibor Szemzö

CUBA

B. Balogh.: Moim celem, moją ambicją jest umieszczenie dwóch rzeczy w jednym mózgu i połączenie ich. Czy możesz to zrozumieć? To nastąpi, jestem tego pewien, tak jak jestem pewien, że za 300 lat dotarcie z Japonii na Węgry będzie dziecinnie proste. Ta myśl dotarła do mnie dopiero teraz, jednak przeczucie miałem już od bardzo dawna. To tak jak z wzajemnymi odwiedzinami w dzieciństwie, kiedy mieszkało się u kolegi przez 3 dni razem z jego rodziną.
Szemzö: Tak, jako dziecko często bywałem u moich kolegów...
rozmowa odbyta w Tokio, późnym wieczorem 11 listopada 1994 w parku Wadabori

THE OTHER SHORE

Tibor Szemzö (1)

nati.z

 Fragment "Tractatusa" Tibora Szemzö 

 

"Tractatus" utwór inspirowany tekstami Ludwiga Wittgensteina.
Na Międzynarodowym Festiwalu Wizualnyh Realizacji Okołomuzycznyh WRO 93, 
Tractatus, Peter Forgacs i Tibor Szemzö (Węgry, 1992) zdobył I nagrodę.
 

Od maja 2008r. przez trzy miesiące Tibor Szemzö  rezydował w w Centrum Sztuki WRO, gdzie w ramach Visegrad Artist Residency Program pracował nad projektem „Niewidzialnej historii”. Inspiracją dla projektu były archiwalne filmy edukacyjne na taśmie 8mm zrealizowane w byłej NRD i poetyckie teksty węgierskiego filozofa Béli Hamvasa, do których w latach 1996-2000 Szemző opracował szereg aranżacji muzycznych (siedem szkiców na zespół mieszany), wydanych następnie pod tym samym tytułem („Niewidzialna historia”). Kompozycje te tworzą warstwę dźwiękową instalacji.

Obecnie Tibor Szemzö pracuje w Czechach nad projektem intermedialnym o Kafce. Planuje odwiedzić miejsca, które są związane z życiem i twórczością Kafki (Želízy, Roztoky, Liběchov, Jablonec nad Nisou, Hradek nad Nisou, Liberec, Frydland, Ojbín, Třešť, Turnov, Siřem, Planá, Gmund, itd.). Będzie podróżować pociągiem.

"żeby zaistniały dźwięki

nati.z

 

 
Z barwną i wielowymiarową twórczością Johna Cage'a polscy czytelnicy mogli już się zapoznać m.in. dzięki antologii O krok od nich. Przekłady z poetów amerykańskich.
O swoim pisarstwie Cage mówił: "(...) nie doprowadziłem jeszcze języka do tego stanu, do którego doprowadziłem dźwięki muzyczne. Mam nadzieję, że zrobię z niego coś innego niż język. To właśnie ten aspekt niemożliwości języka teraz mnie interesuje", następie dodał: "Mam nadzieję, że pozwolę słowom zaistnieć, tak jak starałem się, żeby zaistniały dźwięki".      
 
 
                                                              (...)
 
                                                                       piękNo
                                                           we wszystkIch punktach
                                                     zobacz to inaczEj
                                                  taki pstryczek koNtaktu
                                                                 pstryknIj
                                                                         niEch gra
                                                                          nIech ci zagra
 
                                                                     (...)
 
 
 

Fragment "Przeludnienie i sztuka" w przekładzie Andrzeja Sosnowskiego można przeczytać na stronie Biura Literackiego tu

___________________

 

 W maju na IV Festiwalu Tradycji i Awangardy Muzycznej będzie można zobaczyć film „John Cage. Od Zera”

 Polecam audycję radiową Przypadek Johna Cage'a tu.

 W ubiegłym tygodniu wrocławska Akademia Muzyczna była organizatorem 
Festiwalu Muzyki Cage'a tu
 

wiersze na jeziorach

nati.z
Wyjątkowa akcja poetycka. Każdy nominowany autor będzie czuł satysfakcję.
Czekamy na nominacje dwudziestu książek poetyckich.

Na całych jeziorach wiersz, to akcja wchodzenia z poezją w przestrzeń publiczną, organizowana każdego roku w porze letniej z Państwowym Przedsiębiorstwem Żegluga Mazurska, będąca częścią działań związanych z Nagrodą Poetycką im. K.I. Gałczyńskiego „Orfeusz”. Swoim tytułem nawiązuje ona do słynnej piosenki Agnieszki Osieckiej „Na całych jeziorach ty”, którą pierwotnie wykonywała Teresa Tutinas, a następnie Kalina Jędrusik. Co to oznacza? Wiersze poetów nominowanych do nagrody rozlegać się będę w Krainie Wielkich Jezior, z mikrofonów statków białej żeglugi, tam wszędzie, gdzie one docierają: od Mikołajek do Rynu, z Rucianego-Nidy do Pisza, od Giżycka po Węgorzewo, codziennie na dziesięciu statkach, które jednorazowo przewieźć mogą 1100 osób. Wiersze wykona jeden z wybitnych polski aktorów, a nagranie wierszy przygotowane będą w studiu Polskiego Radia – patrona medialnego nagrody.

 Kasia Nosowska "Na całych jeziorach ty"

fot. M. R. Mazury, Rodowo,  jezioro Lampasz, marzec 2007r. 
publikacja za zgodą autorki

Galeria Szyb Wilson

nati.z
 
Wirtualne zwiedzanie Galerii tutaj

Zaproszenie do udziału w V Międzynarodowym Festiwalu Sztuki
Naiwnej Art Naif Festiwal tutaj
 
Pedro Oses. Kuba  /z ubiegłego roku/

 w sali wystawowej

 

 Rzeźba z wystawy w Galerii Szyb Wilson, “Art Naif Festiwal” 2011 r.

 

Sobota nie tylko z Williamem

nati.z
 
William Blake
Miłość chce służyć tylko celom swoim
("Grudka i Kamyk", z cyklu
"Pieśni doświadczenia")
 
Miłość nie służy tylko celom swoim,
Rozkosz jej własna nic dla niej nie znaczy;
Innych obdarza hojnie swym spokojem
I umie Niebo wznieść w Piekieł rozpaczy.
 
Tak zaśpiewała drobna Grudka Gliny,
Gdy tratowały ją racice stada;
Lecz Kamyk w strudze pośrodku doliny
Piosnką w tym samym rytmie odpowiada:
 
Miłość chce służyć tylko celom swoim,
Rozkosz swą własną z cudzych cierpień klei:
Innych zaraża swoim niepokojem
I umie Piekło wznieść w Niebios nadziei.
Przełożył Stanisław Barańczak
 
Do gwiazdy wieczornej
 
Złotowłosy aniele wieczora, gdy słońce
Kładzie się na spoczynek pośród gór, ty zapal
Swą pochodnią miłosną. Promienną koroną
Przywdziej, uśmiechem ozłoć nam wieczorne łoże!
Uśmiechnij się do naszych miłości. Gdy zsuwasz
Ciemne kotary nieba, rozsiej srebrne krople
Na każdym kwiecie, który zwiera słodkie oczy
Do snu w stosownej porze. Niech twój wiatr zachodni
Uśnie pośród jeziora. Twe jasne źrenice
Niechaj mówią milczeniem. I srebrem zmyj ciemność.
Szybko odchodzisz, gwiazdo, bardzo szybko. Wtedy
Wilk zaczyna swą drogą pośród pustki. Lew
Świeci ślepiami poprzez mrok gęstego boru.
I wełną naszych jagniąt łagodnych okrywa
Twa święta rosa. Chroń je swoją czułą mocą!
Przełożył Zygmunt Kubiak
 
Wprowadzenie 
Posłuchaj głosu Barda, 
Który widzi, co było, jest i będzie
Który mógł owo
Usłyszeć Słowo,
Co dawniej przechodziło wszędzie.

Płacząc nad duszą, wzywało w biegu,
Ażeby wzięła znów we władanie
Ukryty w śniegu
Gwiaździsty biegun
I światła odnowiła taniec!

"O ziemio, ziemio, wróć!
I wynurz się już z trawy
Noc się kończy,
Ranek sączy
Swoje światło w śpiący bezład".

"Już nie oglądaj się za siebie.
Po cóż oglądać się w swym kątku?
Leże gwiaździste
I morze czyste
Masz aż do dnia początku.
 
Inne wiersze można przeczytać tutaj
 
William Blake i jego twórczość inspirowała, i inspiruje wielu twórców. 
I tak Jim Jarmusch w swoim filmie "Dead Man" ( widziałam
ileś lat temu, teraz tylko przez mgłę pamiętam) nawiązuje do wizjonera.
Ciekawą - Drogę Inicjacji  "Truposz" J. Jarmuscha  można przeczytać tutaj.
Kadry z filmu
Paide w audycji sLow serwuje miks będący uzupełnieniem 
ścieżki dźwiękowej do "Dead Mana" Jima Jarmuscha.
 
Nie przypomina ci to tego wieczoru w łódce? I kiedy później,
leżałeś patrząc w górę, a woda w twojej głowie nie różniła się niczym
od krajobrazu, myślisz sobie:
„Jak to jest, że krajobraz się porusza, a łódź stoi?”

" w ciszę zieloną"

nati.z
O wczorajszym koncercie - cyklu pieśni na sopran, baryton i orkiestrę 
"Up into the Silence" Eugeniusza Knapika, można przeczytać tutaj

Byłam, słyszałam :

w górę w ciszę w zieloną

w górę w ciszę w zieloną
ciszę z białą ziemią w środku

będziesz (pocałuj mnie) szła
w dal w poranek w młody
poranek z ciepłym światem w środku

(pocałuj mnie) będziesz szła

naprzód w słońce w czyste
słońce z jędrnym dniem w środku

będziesz szła (pocałuj mnie

w dół w twoją pamięć w twoją
pamięć i pamięć i pamięć

będę) pocałuj mnie (szedł)



Edward Estlin Cummings
tłum. Stanisław Barańczak

 


 i muzycznie inaczej

Kurt J. Moser - up into the silence - posłuchaj

 

Rozmowy w muzyce

nati.z
 
Rozmowy Istotne z Eugeniuszem Knapikiem - wybitnym kompozytorem i pianistą.
Rozmowa o życiu, muzyce, komponowaniu i komputerze.

http://www.tvp.pl/kultura/magazyny-kulturalne/rozmowy-istotne/wideo/eugeniusz-knapik/176812

 Inne wypowiedzi

http://www.polskieradio.pl/8/688/Artykul/481496,Eugeniuszowi-Knapikowi-na-urodzin

 

Cieszy mnie widok kompozytora ( np. dwa rzędy poniżej) w sali koncertowej
wśród innych słuchaczy. Bardzo ludzki, skromny, serdeczny.
I cieszę się na następne koncerty - na pobyt w "tajemniczym ogrodzie" jego muzyki.
Przypomina mi się, jak przez mgłę - ktoś, kiedyś opowiadał
o muzyce Eugeniusza Knapika. Moja pamięć do rozmów
wciąż mnie zaskakuje i zadziwia - mnie marną kompozytorkę słów.
 

X Festiwal Nordalia

nati.z

W 15 miastach na Śląsku i w Zagłębiu od 10 do 28 pażdziernika trwa festiwal, którego celem  jest przybliżenie Skandynawii poprzez zaprezentowanie tematów z zakresu: nauki, kultury, sztuki, fotografii, ekologii, historii, kinematografii, literatury oraz muzyki.

W programie festiwalu przewidziano wiele atrakcji. W Centrum Kultury Katowice im. Krystyny Bochenek została otwarta wystawa pt.: „Norweskie Inspiracje – od tradycji do współczesności”, której autorkami są Elżbieta Dzikowska i Izabela Staniszewska.

Na uczestników festiwalu czekają również warsztaty i wykłady poświęcone historii począwszy od okresu wikińskiego, a ich dominującym tematem będzie skandynawska przyroda i ekologia. Wiele spotkań będzie poświęconych literaturze dziecięcej oraz kryminalnej. W trakcie festiwalu od 14 do 23 października 2011 r. w katowickim Kinie Studyjnym „Światowid” zostanie zorganizowany przegląd filmów duńskich dla dorosłych.

Szczegółowy program znajduje się na stronie internetowej Ambasady Norwegii w Polsce.

http://www.amb-norwegia.pl/news_and_events/wydarzenia/Fetiwal-NORDALIA-2011/

 

jak smakuje wino truskawkowe?

nati.z
 
Mnie zasmakowało już kiedyś, na motywach powieści Andrzeja Stasiuka
pt. "Opowieści galicyjskie".
 

  Zwiastun filmu

 

Wino truskawkowe czy twoja wina
i lekki niebyt, jakby czas zatrzymuje 
w znajomym pejzażu (z Beskidu Niskiego)
 

niewinne spojrzenie z dnia siódmego

nati.z

 

Art Naif Festiwal już od czterech lat wpisany jest w krajobraz  Nikiszowca
(robotniczej, specyficznej dzielnicy Katowic).
W Galerii Szyb Wilson można zobaczyć sztukę naiwną z całego świata.,
twórczość z najodleglejszych miejsc, pobyć w świecie ze snu, marzeń i barw.
Festiwal corocznie organizowany jest z J. Dubois - kuratorem wystawy
 ( stowarzyszenie Fivan),
To jedyne takie wydarzenie w Europie, związane ze sztuką „dnia siódmego” .  
W tym roku można było zobaczyć Nikiszowiec namalowany przez
francuską artystkę Sylvie Marcel, która zdobyła
GRAND PRIX na "III Art Naif Festiwal 2010r.
oraz podziwiać obrazy, rzeżby 150 artystów z 30 krajów.
Grand Prix Festiwalu zdobył artysta malarz z Tanzanii. 
I tu jestem najbardziej ZA. Wczoraj byłam na uroczystym
zakończeniu festiwalu i Benefisie Erwina Sówki - ostatniego
żyjącego malarza z Grupy Janowskiej, o której w roku 2001 
powstał film pt. "Angelus" w reżyserii Lecha Majewskiego.
 
Reportaż z ubiegłego roku

 

Ubiegłoroczny plakat

Młyn i krzyż

nati.z

Reżyser Lech Majewski o swoim najnowszym filmie 
http://www.youtube.com/watch?v=ur--66B6_v8&feature=related

W telewizji Rutger Hauer mówił o swoim pierwszym spotkaniu
z Lechem Majewskim. Był pod takim wrażeniem, że następnego dnia
posłał reżyserowi sms-a o treści :
nie znam Ciebie, a już za Tobą tęsknię.
Wtedy pomyślałam o mojej niechęci do telefonów komórkowych.
Są jak smycze do uwiązania. Dlatego, czasem tylko
pożyczam telefon męża.

© odrosnę w rdzeniu drzewa
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci